[secretera].
portal bibliofilsko-aukcyjny

238. Forma piernikowa dwustronna (kobieta i mężczyzna z dziećmi). XIX w.     700,-

Drewno; klocek o wym. 34 x 12 x 2,5 cm

Forma do piernika – na awersie kobieta w strojnej sukni, w czepcu na głowie, trzymająca na rękach niemowlę. Ma rewersie przedstawienie mężczyzny, w kapeluszu, z niemowlęciem na rękach. Pierniki na ziemiach polskich pojawiły się w XIII w. Najsłynniejsze są oczywiście pierniki toruńskie, ale warsztaty mieściły się w wielu miastach, m.in. w Gdańsku, Wilnie, Lwowie i Krakowie. Szczególnie wielu mistrzów pracowało na Śląsku, gdzie dominującym ośrodkiem był Wrocław. Klocki rzeźbiono w twardym drewnie (najczęściej z drzew owocowych). Autorami rzeźb najczęściej byli czeladnicy, którzy pozostają dziś anonimowi. Formy piernikarskie były bardzo cenne, a przepisy cechowe ograniczały ich wytwarzanie (do końca XVIII w. jeden mistrz mógł mieć 4 formy). Tematyka rzeźbionej dekoracji była bardzo różnorodna, m.in. popularnością cieszyły się przedstawienia dam i kawalerów z wyższych sfer, w reprezentacyjnych strojach. Ślady używania, drobne uszkodzenia i zabrudzenia, stan ogólny dobry. Patrz poz. następne.

Ilośc odsłon: 10