[secretera].
portal bibliofilsko-aukcyjny

76. Borowski Tadeusz (1922-1951), poeta, prozaik, publicysta – List do Zofii Świdwiń­skiej (później Krzyżanowskiej). Dat. Paryż, 24 kwietnia 1946 r. Pismo odręczne Bo­­rowskiego z jego autografem. Dwa bifolia, s. [6], o wym. 19 x 15 cm.                   3000,-                                                                                          

Pismo odręczne i autograf Tadeusza Borowskiego, pisarza i poety pokolenia Kolumbów (patrz poz. poprzednia). List napisany w trakcie podróży pisarza po Belgii i Francji, tuż przed powrotem do Polski. Borowski opisuje swoje wrażenia z pobytu w Paryżu: „Od paru dni włóczę się po Paryżu z nonszalancką miną dorobkiewicza. […] W Paryżu nie było wojny […] Chwyta mnie dzika zazdrość, kiedy patrzę na bulwary nad Sekwaną…”. Przesyła wiadomości o modzie („dziewczęta chodzą w drewniakach, ale zawsze są to paryskie drewniaki”). Wspomina o wizycie w księgarni polskiej i swoich lekturach, m.in. o książce Miłosza „Ocalenie”, o dziele Romaina Rollanda „Peguy”. Serdecznie dziękuje Świdwińskiej za listy: „Wiesz, że żyję jak na rozdrożu […] Chciałem sprowadzić Tuśkę do Niemiec. Chciałem czekać na swoje opowiadanie obozowe. Ale już nie mogę. […]”. Pisze o planowanym powrocie do Polski: „Mam już dosyć włóczęgi po świecie i marnowania czasu i siebie”. List skierowany do Zofii Świdwińskiej, późniejszej żony wybitnego historyka literatury polskiej Juliana Krzyżanowskiego, także historyczki literatury. Ślady składania, dopiski ołówkiem i barwnym długopisem, stan dobry.

Ilośc odsłon: 27