Kraushar Aleksander. Frank i frankiści polscy 1726-1816. Monografia historyczna osnuta na źródłach archiwalnych i rękopiśmiennych. T. 1-2 (w 2 wol.). Kraków 1895. Skład główny u G. Gebethnera i Spółki, s. [6], 438, portret 1; [4], 400, portret 1, tabl. ilustr. 6, 18 cm, opr. jednolita współcz., płsk. z szyldzikami i złoc., papier okładek marm., w tomie drugim zach. oryg. okł. brosz.
Monografia Aleksandra Kraushara (1843-1931), badacza dziejów Polski XVI-XVIII w. Dzieje ruchu frankistowskiego w Polsce. Jakub Lejbowicz Frank (1726-1791) – założyciel i przywódca żydowskiej sekty frankistów, w 1755 r. przybył do Polski i ogłosił się Mesjaszem, następcą Sabataja. Na skutek prześladowań uciekł na Wołoszczyznę, w roku 1760 powrócił i w katedrze św. Jana w Warszawie przyjął chrzest z królem Polski jako ojcem chrzestnym. Frankiści nie uznawali Talmudu i kodeksów rabinicznych, a doktrynę swoją oparli na Kabale i księdze Zohar. Znaczna ilość rodzin frankistów przeszła na wiarę chrześcijańską, przybierając polskie nazwiska. Stan bardzo dobry.
Ilośc odsłon: 845